نگاهی بر تصاویر گرفته شده از سیاره سرخ توسط فضاپیمای اوربیتر.

زیباترین تصاویر ثبت شده توسط اوربیتر.

نگاهی بر عکس های گرفته شده از سیاره سرخ توسط فضاپیمای اوربیتر

شاید نتوان از زمین، مریخ را به خوبی مشاهده نمود اما با نگاهی به نماهای بسته گرفته شده از این سیاره می توان تا حدودی به زیبایی وصف ناشدنی اش پی برد.

از سال ۲۰۰۶ میلادی تا کنون فضاپیمای Reconnaissance Orbiter به دور مریخ می چرخد و با استفاده از دوربین HiRISE عکس هایی فوق العاده از سطح آن می گیرد.

در نظر داشته باشید عکس هایی که در ادامه خواهید دید دارای رنگ های غیر واقعی هستند تا بهتر خصوصیت مریخی بودنشان برای شما روشن شود. از طرفی پژوهشگران با دستکاری رنگ تصاویر بهتر می توانند روند تغییر پستی ها و بلندی ها و شیارهای سطح این سیاره را مورد ارزیابی قرار دهند.

در طول تابستان، در قطب شمال مریخ، تمام یخ های پوشیده شده روی سطح سیاره از بین می رود و ترک هایی که در زیر آنها قرار داشته هویدا می گردد. این ترک ها احتمالا به خاطر گسترش یخ های زیر زمین و تغییر فصول ایجاد شده اند.

در این تصویر که از منطقه Acheron Fossae  مریخ گرفته شده، رگه های تاریک و روشنی را می بینید که روی خط الراس ایجاد شده اند.

باور کنید یا نه شیاطین شنی در مریخ ساکن اند و در این تصویر می توانید ردپایشان را روی سطح این سیاره ببینید.

در این تصویر می توانید فلات هایی را با شیب های ملایم ببینید که سطح رویشان را شن های روان پوشانده است. فضای موجود بین این شیب ها به باد حساس است و دانشمندان از روی آنها می توانند به تاریخچه محیط پیرامونی این فضا پی ببرند.

این عکس به تپه ای با راس تخت تعلق دارد که شیب هایی عمیق آن را احاطه نموده و در منطقه Capri Mensa قرار گرفته که آن نیز یکی از بزرگ ترین و عمیق ترین دره های منظومه خورشیدی است.

کلاهک های خورشیدی روی مریخ که در این تصویر به رنگ سفید می بینید حاوی قطرات شبنم هستند. اما این شبنم ها از آب ساخته نشده اند و در عوض از دی اکسید کربن تشکیل گردیده اند. با بالا رفتن دما در فصل بهار، این شبنم ها طی فرایند تصعید از حالت جامد مستقیما به گاز تبدیل می شوند.

روی سطح مریخ مازی به نام Noctis Labyrinthus وجود دارد که به معنای «دخمه شب» است. این ماز به خاطر دره های عمیقش شناخته شده که به دور یکدیگر پیچیده و شکلی زیبا را در سطح این سیاره به وجود آورده اند.

در بعد از ظهر یکی از روزهای بهاری دوربین  HiRISE این تصویر را از یک گردباد شنی در منطقه Amazonia Planitia مریخ گرفت. قطر این گردباد در حدود 100 فوت و ارتفاعش بیش از نیم مایل است.

در نزدیکی خط استوا در مریخ منطقه ای به نام Aram Chaos قرار دارد و عکسی که در بالا می بینید بخشی فرسایش یافته از این منطقه است. نوارهای رنگی منحصربفردی که در این تصویر می بینید نشانگر تغییرات شیمیایی در صخره ها هستند.

این اشکال لانه زنبوری امری رایج در سطح مریخ هستند. بخش های سفید رنگ هم شبنم هستند.

با از بین رفتن یخ روی مریخ، باد می تواند به آلودگی ها و گرد و غباری که زیر این لایه ها قرار داشته برسد. وصله های سیاه رنگی که در این تصویر می بنید در قطب شمال این سیاره رویت شده اند و در اصل منافذی هستند که یخ رویشان از بین رفته و باد هم گرد و غبار زیرشان را با خود برده.

این عکس لبه بالایی یک کوه آتش فشان را نشان می دهد که به اعتقاد دانشمندان به خاطر تیزی بیش از حدش نسبتا تازه است. این کوه آتش فشانی در عرض جغرافیایی میانی مریخ قرار دارد.

کوه آتش فشان پروکتور به خاطر ریگ های روانش معروف است و در این تصویر می توانید نمایی بسیار زیبا از آن را مشاهده نمایید. به بیان دیگر، اینها نخستین شن هایی روانی هستند که تاکنون روی سیاره مورد بحث کشف شده اند.

این تصویر متعلق به چیزی است که تحت عنوان کوه آتش فشان وارونه از آن یاد می شود. شن هایی که به رنگ آبی تیره در عکس می بینید از صخره های بازالت آتش فشانی به این نقطه آمده اند. این کوه وارونه در منطقه Arabia Terra مریخ واقع شده و قطر آن بیشتر از 243 متر است (چیزی در حدود پنج برابر استخرهای شنای مسابقات المپیک).

تصویری که در اینجا می بینیددر حدود دو سوم مایل از مساحت منطقه  Aureum Chaos را به خود اختصاص داده. این قسمت از جمله معروف ترین مناطق مریخ است که در حدود 100 سال پیش توسط فضانوردی به نام جیووانی ویرجینیو شیاپارلی کشف شد.

منطقه Nili Fossae در مریخ خاک بسیار غنی ای دارد که در این تصویر می توانید آن را مشاهده نمایید. می توان از این خاک مرطوب برای نگهداری مواد طبیعی استفاده نمود و اصلا به همین دلیل است که دانشمندان علاقه خاصی به این ناحیه دارند. بخش هایی که به رنگ سبز آبی در تصویر می بینید غنی از پیروکسین هستند که در صخره های آتشین روی زمین به وفور یافت می گردند.

یگی از طولانی ترین دره ها در مریخ Samara Valles نام دارد که طول آن به 621 مایل می رسد. تصویری که به می بینید متعلق به یکی از عمیق ترین بخش های آن است.

با بالا رفتن دما در فصل بهار، یخ دی اکسید کربن موجود در کلاهک های قطبی طی فرایند تصعید به گار تبدیل شده و وارد جو می شوند و این اشکال ستاره ای زیبا را از خود برجای می گذارند. اینکه چرا فرایند ذوب شدن یخ های یاد شده باعث شکل گیری چنین طرح هایی می شود، مساله ای است که ذهن پژوهشگران را هم به خود مشغول کرده.

این تصویر که بیشتر به یک مار آبی شباهت دارد چیزی نیست جز قسمتی از شن های روان که به خاطر وزش دراز مدت بادهای مریخی از  سمت شرق به غرب شکل گرفته است.

عاملی که باعث شکل گیری این سطح شیاردار در منطقه Gordii Dorsum مریخ شده هنوز هم ناشناخته است. تپه های شنی موجداری که در این منطقه به چشم می خورند نشان می دهند که این ترک ها زمانی تپه های بزرگی بوده اند که به مرور زمان و بنا بر دلایل ناشناخته سخت شده اند.

خندق هایی که در سمت چپ این تصویر می بینید مدت هاست که موضوع مناقشه دانشمندان هستند. پژوهشگران بر این باورند که این شیارهای عمیق یا به خاطر جریان داشتن آب شکل گرفته اند یا دی اکسید کربن مایع یا هر مایع دیگری. علاوه بر این، شواهدی دال بر وجود گسترده یخ نیز در این منطقه که نیمه شمالی مریخ واقع شده یافت گردیده که نظریه مطرح شده دال بر جریان داشتن آب در این منطقه و ایجاد خندق ها به خاطر آن را تایید می کند.

عرض کانال هایی که در این تصویر می بینید بین یک تا 10 متر است. این کانال ها در یکی از بزرگ ترین چاله های منظومه خورشیدی به نام Hellas واقع شده اند که آن نیز در نیم کره جنوبی مریخ قرار دارد.

سطح بافت مانندی که در این تصویر می بینید بخشی از گودال پولاس است که در نزدیکی مدار میانی مریخ واقع شده. پژوهشگران بر این باورند که این گودال زمانی بستر یک دریاچه بوده و بعدها خشک شده است.

در این تصویر که از منطقه Samara Valles گرفته شده لایه هایی از صخره را می بینید که مانند پلکان روی یکدیگر قرار گرفته اند. ماده صورتی رنگی که در قسمت بالایی سمت راست تصویر می بینید عقیق است که سنگ قیمتی ملی استرالیا هم هم هست.

در این عکس بخشی از یک منطقه به شدت ناهموار به نام Aureum Chaos را می بینید. زمین مضرسی که در عکس مشاهده می کنید کانال ها و فرسایشی را نشان می دهد که به باور دانشمندان به خاطر سیل گسترده مایعات در این منطقه شکل گرفته اند.

در گوشه بالا سمت راست این عکس سکویی را می بینید که قطر آن به 610 متر  می رسد و کاوشگر Spirit Mars متعلق به ناسا پس از فرودش در سال 2004 میلادی آن را ایجاد کرده. کلیه عملیات های انجام شده توسط این ربات در فاصله دو مایلی از شرق محل فرودش صورت پذیرفته اند.

این تصویر به تپه های شنی در منطقه Noachis Terra مربوط می شود مساحت آن به بیش از نیم مایل می رسد. اختلافی که در اشکال و اندازه این تپه ها می بینید به خاطر تغییری است که در جهت وزش باد و همچنین میزان قدرت آن به وجود آمده.

the-steep-slope-of-a-crater-shown-here-is-located-on-the-floor-of-valles-marineris--a-colossal-canyon-2500-miles-long-the-canyon-is-clearly-visible-from-space-stretching-across-the-martian-equator

Arabia Terra نام ارتفاعاتی است که تصور می شود یکی از قدیمی ترین مناطق مریخ باشد. این تصویری است که مساحتی بالغ بر 1.2 مایل از این منطقه را نشان می دهد و تا فاصله 2800 مایلی آن ادامه می یابد.

زمین شناسان بر این باورند قلمرویی که در این تصویر می بینید و بر حسب اتفاق شباهت زیادی هم به فلات  کلورادو دارد زمانی شکل گرفته که به علت روانه شدن سیل به سرعت سرد شده اند. عکس بالا مساحتی در حدود نیم مایل را به تصویر می کشد.

در گوشه پایین سمت راست می توانید یک نقطه نورانی را مشاهده نمایید که همان کاوشگر Curiosity ناساست و درست پشت سر آن هم ردی را مشاهده می کنید که در اثر حرکت آن روی سطح خاکی ایجاد شده.

کاوشگر Opportunity  ناسا این حفره را که Victoria Crater نام گرفته بین سال های 2006 تا 2007 میلادی کشف کرد و هم نام نخستین کشی ای است که آب های دور دنیا را پیمود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.